![طب سنتی ایرانی](https://dkhf.ir/storage/2024/03/GreenandOrangeFlatIllustrativeMedicalCareHealthyLogo-ezgif.com-png-to-webp-converter.webp)
طب سنتی ایرانی
طب سنتی ایرانی، همان طب ایرانی یا طب اسلامی، یکی از سیستمهای سنتی درمانی است که از دیرباز در مناطق مختلف ایران و کشورهای اطراف آن به کار میرفته است. این سیستم درمانی شامل گیاهان دارویی، تغذیه، تمرینات فیزیکی، ماساژ و سایر روشهای سنتی مانند احیاء (هیجان) و خواب درمانی میشود.
همانطور که در هر سیستم درمانی دیگری، طب سنتی ایرانی نیز انتقادات خود را دارد که به موارد زیر اشاره میکند:
۱. کمبود شواهد علمی:
بسیاری از روشها و درمانهای این طب بر اساس تجربیات سنتی و تئوریهای فراگیر بنا شدهاند و شواهد علمی موثقی برای اثبات کارایی و اثربخشی آنها وجود ندارد.
۲. کندی در پذیرش و تطبیق با پیشرفتهای علمی:
بهطور کلی در پذیرش پیشرفتهای علمی و فناوریهای نوین برای تشخیص و درمان بیماریها کند عمل کرده است. این ممکن است باعث از دست رفتن فرصتهای مهمی برای بهبود و توسعه سیستم درمانی شود.
۳. عدم استانداردسازی و کنترل کیفیت:
عدم استانداردسازی و کنترل کیفیت مواد دارویی و محصولات مورد استفاده در این طب ممکن است باعث ایجاد مشکلات بهداشتی و درمانی شود.
۴. نقصها در آموزش و تأمین نیروی کار:
آموزش کافی و کیفیت آن در زمینه ممکن است محدود باشد و نیروی کار متخصص در این حوزه بسیار کمتر از نیاز واقعی باشد.
۵. ناسازگاری با سیستمهای درمانی مدرن:
یکی از انتقادات اصلی این است که بسیاری از روشها و تکنیکهای آن با سیستمهای درمانی مدرن و به روز مغایرت دارد، که ممکن است در تعامل با بخشهای دیگر سلامت مشکلاتی ایجاد کند.
به طور کلی، این انتقادات نشان دهنده نیاز به اصلاح و بهبود در جهت ارائه خدمات بهداشتی و درمانی مؤثرتر و مطمئنتر است.
اساس طب سنتی ایرانی
بنیاد بر اصول و مفاهیم متعددی استوار است که به طور کلی باورها، تجربیات و اصول فرهنگی و فلسفی جامعههای مختلف را دربرمیگیرد. این اساسها عبارتند از:
۱. تجربه و تاریخ:
بر اساس تجربههای گذشته و تجارب جامعهها و فرهنگهای مختلف ساخته شده است. مردم از طریق تجربههای خود درمانهای موثر را شناخته و از آنها بهره میبرند.
۲. فلسفه طبیعی:
به طبیعت به عنوان یک منبع درمانی اعتماد میشود. این اعتقاد بر این استوار است که تعادل و هماهنگی با طبیعت و قوانین آن، به سلامتی کمک میکند.
۳. اصول هولیستیک:
به طور کلی به انسان به عنوان یک واحد هولیستیک نگریسته و به تأثیرات مختلف فیزیکی، ذهنی، اجتماعی و روحانی بر سلامتی توجه دارد.
۴. پیشگیری و توازن:
تأکید زیادی بر پیشگیری از بیماریها دارد و به تعادل میان اجزاء مختلف بدن توجه میکند. به عنوان مثال، تغذیه مناسب، ورزش مداوم و مدیتیشن میتوانند به تعادل و سلامت بدن کمک کنند.
۵. استفاده از منابع طبیعی:
از منابع طبیعی مانند گیاهان دارویی، مواد غذایی سالم، ماساژ و تمرینات تنفسی به عنوان راهکارهای اصلی برای درمان و حفظ سلامتی استفاده میشود.
۶. وراثتگرایی و انتقال دانش:
بسیاری از دانشها و روشهای این طب به صورت فرهنگی و تاریخی به نسلهای بعدی منتقل شدهاند و به عنوان یک سرمایه فرهنگی محسوب میشوند.
به طور کلی، بنیاد طب سنتی بر این اصول متعارف، تجربیات گذشته و ارتباط با طبیعت و محیط زیست ساخته شده است که به عنوان یک سیستم درمانی و حفظ سلامت مورد استفاده قرار میگیرد.
دارو شناسی طب سنتی:
این سیستم درمانی شامل گیاهان دارویی، تغذیه، تمرینات فیزیکی، ماساژ و سایر روشهای سنتی مانند احیاء (هیجان) و خواب درمانی میشود. همانطور که در هر سیستم درمانی دیگری، نیز انتقادات خود را دارد که به موارد زیر اشاره میکند:
۱. کمبود شواهد علمی:
بسیاری از روشها و درمانهای بر اساس تجربیات سنتی و تئوریهای فراگیر بنا شدهاند و شواهد علمی موثقی برای اثبات کارایی و اثربخشی آنها وجود ندارد.
۲. کندی در پذیرش و تطبیق با پیشرفتهای علمی:
بهطور کلی در پذیرش پیشرفتهای علمی و فناوریهای نوین برای تشخیص و درمان بیماریها کند عمل کرده است. این ممکن است باعث از دست رفتن فرصتهای مهمی برای بهبود و توسعه سیستم درمانی شود.
۳. عدم استانداردسازی و کنترل کیفیت:
عدم استانداردسازی و کنترل کیفیت مواد دارویی و محصولات مورد استفاده ممکن است باعث ایجاد مشکلات بهداشتی و درمانی شود.
۴. نقصها در آموزش و تأمین نیروی کار:
آموزش کافی و کیفیت آن در زمینه طب سنتی ایرانی ممکن است محدود باشد و نیروی کار متخصص در این حوزه بسیار کمتر از نیاز واقعی باشد.
۵. ناسازگاری با سیستمهای درمانی مدرن:
یکی از انتقادات اصلی طب سنتی ایرانی این است که بسیاری از روشها و تکنیکهای آن با سیستمهای درمانی مدرن و به روز مغایرت دارد، که ممکن است در تعامل با بخشهای دیگر سلامت مشکلاتی ایجاد کند.
به طور کلی، این انتقادات نشان دهنده نیاز به اصلاح و بهبود طب سنتی ایرانی در جهت ارائه خدمات بهداشتی و درمانی مؤثرتر و مطمئنتر است.